ناخن‌ها علاوه بر زيبايي انگشتان، به منزله يك وسيله مكانيكي نيز اعمال زيادي را در بدن انجام مي‌‌دهند. مهمترين وظيفه ناخن‌ها پوشاندن بافت نرم انگشتان است كه گرفتن اشياي ريز و كار كردن با آنها را براي ما ممكن مي‌‌كند. بزاق دهان اثر مخربي بر ناخن و بافت‌هاي اطراف آن دارد و رطوبت ناشي از آن مكان مناسبي را براي رشد باكتري‌ها و قارچ‌ها فراهم مي‌‌كند. به علاوه هنگام جويدن ناخن تعداد زيادي ميكروب كه معمولا زير ناخن‌ها جمع مي‌‌شوند، بلعيده شده و اين امر سبب آلودگي انگلي مي‌‌شود.

بسياري از والدين زماني كه مي‌‌بينند فرزندشان در حال جويدن ناخن‌هايش است، ناراحت،‌ آزرده و خشمگين مي‌‌شوند و مدام به او تذكر مي‌‌دهند كه «ما نگران سلامتي و بهداشت تو هستيم و نمي‌‌خواهيم در آينده انگشتاني زشت داشته باشي.»

بيشتر والدين بر اين باورند كودكاني كه ناخن مي‌‌جوند، دچار فشار عصبي و اضطراب شده‌اند و سعي دارند با اين عمل خود تشويق و دلهره خود را كاهش دهند. آنها همچنين نگران اين موضوع هستند كه اين رفتار در كودكان‌شان به صورت عادتي درآيد كه در آينده به سختي بتوانند آن را ترك كنند.

براي ترك اين عادت در كودك از دادن وعده‌هاي بزرگ كه قادر به انجام آن نيستند خودداري كنيد و در اصطلاح كودك‌تان را گول نزنيد. گفتن جملاتي مثل «اگر يك بار ديگر اين كار را بكني، دوستت ندارم» نه تنها كارساز نيست بلكه باعث افزايش اضطراب و تشويش كودك نيز مي‌‌شود.

ماليدن مواد تلخ به انگشتان يا پاشيدن فلفل به آنها ممكن است به طور موقتي جلوي اين رفتار را بگيرد ولي به علت از بين نرفتن ريشه رواني اين عمل، كودك در فاصله اندكي دوباره به جويدن ناخن روي مي‌‌آورد.

در كودك به خاطر جويدن ناخن‌ها ايجاد ترس نكنيد زيرا اين عمل در كودك اضطراب و احساس گناه به وجود مي‌‌آورد و باعث تشديد جويدن ناخن مي‌‌شود.

به طور كلي سرزنش، تحقير، تهديد و تنبيه كودك نه تنها هيچ اثر درماني نخواهد داشت، بلكه اين عادت را تشديد كرده و باعث اختلالات ديگري نيز مي‌‌شود.

هستي آرام